Een brief aan mezelf, begin 2015

Lief klein vissekindje,

Want zo zie ik je. Zo zie ik je altijd, Femke uit het verleden. Al ben je soms maar een maand jonger dan ik, je voelt een stuk kleiner. Je bent ook een stuk kleiner; in een maand, een week en zelfs een dag kan er zo veel veranderen. Zo ook ik, zo ook jij. Moet je na gaan wat er dan wel niet in een jaar kan veranderen.

Zoals altijd ben je hoopvol. Ik hoop dat je dat ook altijd zal blijven. Je hoopt dat dit jaar misschien wel hèt jaar wordt, jouw jaar, het jaar waarin alles beter wordt. 

Maar niet alles wordt beter. Er komen dit jaar dingen op je pad die je niet voor mogelijk had kunnen houden. Je zal je afvragen of hoop niet een kwade zaak is, duisterder dan het zich voordoet, omdat het teleurstellingen veroorzaakt en verergerd. Je zal tegen jezelf zeggen dat je nooit meer zal hopen, hoop maakt dat je hoger op de bergen klimt maar als je valt, oh, als je valt dan val je hard. Dan breek je geen botten maar je hart. (Zoals je ziet ben je dit jaar net zo dramatisch als altijd.)

Maar we weten allebei dat je een gruwelijk zoetsappige optimist bent, dat je in extremen leeft en dat je, wanneer je wakker wordt op een goede dag, die dag toch, elke keer weer, keihard zal plukken.

Over harten; Wauw Femke, je bent in staat harten te breken. Wie had dat gedacht. Je eigen hart het meest maar daar wordt je har(t)d van (hahaha, woordspelingen, wat een humor) . Nee, serieus. Je bent niet meer zo lief als vroeger. Alhoewel, vroeger kon je ook wel streng zijn. Ja, je bent streng. Voor jezelf, maar ook voor de mensen om je heen. En alsnog luister je niet naar jezelf. Oen. Luister naar je jezelf maar weet ook dat je niet zelf alles op een rijtje hoeft te hebben voordat je er voor anderen kan zijn. Je aanwezigheid is soms al goed genoeg. (RAAR HÈ, DAAR KAN IK OOK MET M’N HOOFD NOG NIET HELEMAAL BIJ MAAR HET BLIJKT ECHT ZO TE ZIJN: GOED GENOEG!!!!1!!!!1!) (nee, kidding. Maar het is echt zo.)

Je blijft een luie donder. Sukkel. “Één keer per week bloggen” amehoela. “M’n kamer opruimen” loop naar de maan joh. Je hebt in de verste verte niet één keer per week geblogt, laat staan je kamer opgeruimd. Je leeft nog steeds in een chaos.

Oké, er zijn wel degelijk goede dingen gebeurt. Je creëert meer in 2015. Maakt niet uit of het goed is, als het maar leuk is. Je doet dingen in je eentje, ontdekte de waarde van het alleen zijn op een plek met veel mensen. Je maakt een project af en levert het in, een groot project. Je bent natuurlijk niet tevreden maar je hebt het wel gedaan. Je hebt kaarten verstuurd over de hele wereld. Je bent in een dichtbundel gekomen, wow! Je hebt je eerste Youtube video online gezet.Je hebt wel degelijk af en toe geblogd, misschien wel niet veel, maar je hebt echt wel kwaliteit geleverd dit jaar. Je hebt je eerste tentamenweek doorstaan, je zet stappen voor je toekomst, je hebt dingen verspreid die het waard zijn om gehoord te worden. Je hebt het, potverdorie kleine Femke, gehaald. Je hebt het weer geflikt, wéér een jaar geleefd.

En nee, dit was misschien niet “Jouw jaar”. Of ”het jaar waarin alles beter wordt.” Maar het is oké. Want, je bent er nog aan het eind van 2015. Oh, en trouwens, je dokter zal je dit jaar vertellen dat je uitgegroeid bent. Hij moest eens weten; kind, wat groei je. Alle slechte dingen van dit jaar zal je nog lang bij je dragen. Eerst zul je misschien denken dat ze je kleiner maken, dat ze je opvreten maar je blijft een zoetsappige optimist (dat blijkt wel weer uit deze tekst) en weet dat ze je, uiteindelijk, zo veel groter maken. Dat ze jou groter maken; wie je bent, binnenin. Langzaam aan wordt wie je bent van binnen sterker, zo sterk dat je dat persoontje in de cocon die je je lichaam noemt aan de buitenwereld kan laten zien. En dat is zo goed, ontzettend eng, maar goed. En wat het ook is, het is net als je kamer opruimen. Je wil het in één keer doen; het moet állemaal leeg, en dan allemaal goed ingericht, opgeruimd, schoon, perfect terug. Maar zoals je moeder zegt, zo werkt het niet. Je moet gewoon beetje bij beetje beginnen. Luister nou toch eens naar je moeder.

Wat dacht je van het uitzoeken van je boekenkast?

Het ga je goed Femke,

toedeloei!

Femke, begin 2016

(aan Femke, begin 2015)

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s