drie waarheden | twaalf uur ’s nachts

drie-waarheden-twaalf-uur-s-nachts

Ik heb drie waarheden voor je.

I

Ik ben bang. Ik ben doodsbang, oprecht. Mijn botten voelen zwaar en wankel tegelijk. Ik wees haar aan waar het zat, hier, op mijn borst, toen. Nu voel ik het in mijn botten. En in de hoeken van mijn ogen, de binnenste hoeken van mijn ogen.

II

Ik ben moe. Zo moe dat ik er van wil schelden. En toch ben ik om twaalf uur ’s nachts wakker, want ik doe te weinig, dus verdien ik het niet te gaan slapen. Ik kan mezelf er niet toe zetten. Ik heb niet het recht om moe te zijn, niet het recht om moe te zijn, waarom ben ik zo moe? Ik doe niet genoeg, nooit genoeg. “Oh, je hebt een tussenjaar, dan doe je helemaal niets.” Ik begin het waar te maken. Ik antwoord meestal ook met een “ja”, een glimlach, omdat ik geen zin heb om te praten, maak ik mezelf wijs, geen zin om het uit te leggen. Ik denk dat de waarheid is dat ik het begin te geloven. Soms. Bijna. Gelukkig hebben we namelijk ook nog waarheid nummer

III

Ik ben dapper. Ik ben een van de dapperste mensen die ik op dit moment ken. Dat ik dat denk komt doordat ik weet wat ik voel. Dat ik weet hoe bang en moe ik ben – en dat ik alsnog doorga. Ik doe niet “niet genoeg”: ik ben op zoek. Verdorie, ik heb daadwerkelijk de ruimte genomen om te zoeken. Ik heb daadwerkelijk zelf een keuze gemaakt. Ik kijk niet langer toe naar hoe het leven mij loopt, ik loopt voorop. Kabam. Het punt is, nu dat ik dat doe draag ik de verantwoordelijkheid voor hoe ik mij voel en wat ik doe. En verdriet of angst kunnen niet langer excuses zijn. Ze zijn onderdeel van het leger dat ik leidt. En we zijn op vredesmissie. Ofzo.

De grap is: ik weet het ook allemaal niet. Dat maakt helemaal niet uit. Ik weet niet wie het zei, misschien was het Martin Luther King, maar het was iets van “je hoeft niet de gehele trap te zien om een stap te nemen”. En het ís een risico om een stap te nemen op ene trap waarvan je niet weet waarnaar hij leidt. Niet exact, in ieder geval. Ik weet niet hoe het er allemaal uit gaat zien, dat leven dat ik leidt. Dat maakt ook niet uit. Ik probeer gewoon te doen wat mij blij maakt. Ik zie niet hoe dat me op een slechte plek zou kunnen brengen. Dapper, dat is het wel.

En hier heb je een waarheid. Drie waarheden. Het is geen hele waarheid, dat kan nou eenmaal niet zo goed op het internet. Het is een twaalf-uur-’s nachts waarheid. Zo goed als het ging. En nu ga ik slapen.

Tot snel ❤

liefs-femke

Advertenties

2 gedachtes over “drie waarheden | twaalf uur ’s nachts

  1. soms schrijf of lees je van die teksten die voor de andere mensen niet helemaal te begrijpen zijn, waar een andere en diepere gedachte achter ligt die de lezer niet kan weten. ik gok dat deze tekst ook zo bedoeld was, een mooie verwarring! wekt veel vragen op en van mij ook veel begrip en herkenning. x

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s