Ik zal even voor mijzelf spreken.

Ik groei bomen op mijn armen:

ik kan alles.

Lees verder

Advertenties

Een goede dag + een semi-praktische mededeling

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Toen ik in mijn hoofd begon met het schrijven van deze blogpost zat ik in espressobar Maling, op de snikhete bovenverdieping mijn welverdiende ijskoffie te drinken. Tijd om daadwerkelijk de post te schrijven had ik niet, want mijn lieve lieve Diede kwam de trap op. Samen met Lucas en Diede heb ik bij de Hema gegeten, onder andere friet met sojasaus (smaak: verwarring) en teleurstellende cola. Vervolgens zijn we haastje-repje (wat een prachtige uitdrukking) naar de Thorbeckegracht gegaan, waar ik de eer had om voorafgaand aan een lezing van Mark Tuitert, mijn kunstjes te vertonen.

Lees verder “Een goede dag + een semi-praktische mededeling”

Met mijn ogen dicht

Ik sta op een brug.

Het zou het makkelijkst zijn om terug te lopen. Om dezelfde weg die ik hier naar toe liep wederom te bewandelen. Dat is de weg die ik ken. En dan, als ik daar aankom, weet ik waar ik ben. Vertrouwd.

Saai.

Nu moet ik niet vergeten waarom ik op deze brug sta, of liever, waarom ik niet meer ben waar ik vandaan kwam. Het is moeilijk om dat te blijven herinneren. Trucjes van het menselijk brein, het menselijk brein is bedrieglijk. Wat we niet willen herinneren, vergeten we gewoon. Ik kan niet meer terug. Dat is niet erg. Lees verder “Met mijn ogen dicht”

waar je me kon vinden

Processed with VSCO with a6 preset

Je kon me vinden in de hoeken van een hoofd, hoeken die niet vaak worden bezocht. Waar het rustig is, waar je kalmte vind en hoe zwaar dat ook mag klinken: dat is hoe het was. Je kon me vinden met mijn hoofd in de bergen, in een boek, in de war. Af en toe kon je me vinden aan de zijkant van het huis, met examenbundels voor mijn neus, op een vage campingtafel met een hoofd dat zich voor even pijnigde met pure kopzorgen (lees: Aardrijkskunde.)

Lees verder “waar je me kon vinden”

Dingen die niemand je vertelt over je examenjaar

 

12750152_994773797226433_1445532129_nI

Het is een stuk overzichtelijker dan je denkt. Je hebt een aantal toetsweken, dat zijn je schoolexamens, en dan in mei heb je ook een aantal toetsweken, dat zijn de centrale examens. De cijfers die je gedurende het schooljaar voor de toetsen van je vakken krijgt zijn dus je schoolexamencijfers, de cijfers die je voor die gekke toetsen in Mei krijgt centraalexamen cijfers. Het gemiddelde van die cijfers komt op je eindlijst.

II

Schoolexamens zijn gewoon toetsen. That’s it. Mijn Nederlands docente zei altijd heel nadrukkelijk het woord ‘schoolexamen’, en daarvan brak het zweet me spontaan uit, maar het waren gewoon toetsen. Maar dan in een toetsweek, en soms dat niet eens. Het is wel belangrijk dat je je van te voren voor een schoolexamen afmeld als je ziek bent, zodat je zeker weet dat je hem op een ander moment mag maken. Communicatie is de sleutel. Dat brengt me op mijn volgende punt:

III

De leraren hebben het beste met je voor. Zij hebben immers ook liever een mooi slagingspercentage. Het examenjaar draait om jou: niet om die ene lerares met het ego van hier tot Tokio, niet om je chagrijnige scheikunde leraar, nee: jij moet slagen. Daarom is het dus belangrijk om te blijven communiceren; als je aangeeft dat je denkt dat je meer baat hebt bij het maken van een samenvatting dan bij het maken van een examenopgave, heeft een leraar daar vaak echt wel respect voor. Jij hebt er immers al 4/5/6 jaar opzitten: je kent jezelf echt wel een beetje.

IV

Je mag het op je eigen manier blijven doen. Ik raakte aan het begin van het examenjaar nogal in paniek. Ik ben in de derde afgestroomd naar havo, en dat had als gevolg dat ik niet zo heel veel voor school hoefde te doen. Ik maakte nooit planningen, deed veel dingen op het laatste moment en maakte nooit mijn huiswerk. Hoe zou ik dat nu plots wel moeten kunnen?

Niet. En dat is oké. Tuurlijk, ik doe vaak wat meer mijn best dan eerst, begin iets eerder met leren dan ik vroeger deed, maar lang niet altijd. Ik heb het al die jaren op deze manier gered. Je hoeft niet opeens meester der planningen te zijn: als je maar zorgt dat je je prettig voelt bij de manier waarop je leert. Schakel hulp in waar nodig, of dat nou bij het plannen is of bij een specifiek vak. Als je zelf maar het idee hebt dat je daadwerkelijk de boel onder controle hebt, zodat je rust creëert komt het heus wel goed.

V

Mensen gaan tegen je zeggen dat je er van moet genieten. Omdat het zo snel gaat, omdat het zo snel voorbij is. Maar je examenjaar kan echt ontzettend kut zijn. Ja, dat moet ook maar gezegd worden: het examenjaar is soms ontzettend kut.

Dat genieten gaat vanzelf. Echt waar. Je zal inzien hoe je eigenlijk houdt van de routine, van de mensen, van de kleine dingen die je middelbareschooltijd bijzonder maken. Die dingen zijn er gewoon. Je hoeft je geen zorgen te maken of je er wel genoeg van geniet of iets dergelijks, want als het goed kom je er, al terugkijkend tot het besef hoe goed de goede dingen waren. En dat je er van hebt genoten. Zo niet, dan is het gewoon bijna voorbij. Je hebt altijd iets om naar uit te kijken. Of het nou een herinnering is, of een toekomst. De goede dingen komen toch wel.

Meer dan je best kan je niet doen. Het komt wel goed, hoe het dan ook af zal lopen. Ik beloof het je.

Toedeloei!

Femke 🙂

12905073_610447339103731_356202210_n

 

17/04/16

12907157_1139219012795349_2051266297_nVan mensen wordt ik moe, maar wel vaak energiek. Mensen zijn nou eenmaal wezens die hun eigen zijn met zich meedragen, en dat merk je als ander wezen met een zijn nou eenmaal. Ik voel nou eenmaal dingen door mensen, want mensen zijn continu in de weer. Als je met meerdere mensen bent bepaal jij niet de sfeer, niet in je eentje althans: dat doe je samen. Dat is ook wel fijn, alsof je de verantwoordelijkheden van het hebben van gevoelens samen deelt.

Als ik thuis ben, is het anders.

Als ik thuis ben is mijn geluk compleet afhankelijk van mij.

 

‘Ever to confess you’re bored

means you have no

Inner Resources.’

(John Berryman, Dream song 14)

Lees verder “17/04/16”